Wat is de oorsprong van de Katholieke kerk? mannen christelijke louboutin

Wat is de oorsprong van de Katholieke kerk?





Vraag: "Wat is de oorsprong van de Katholieke kerk?"

Antwoord:
De Rooms-katholieke Kerk beweert dat zij haar oorsprong heeft in de dood, de opstanding en de hemelvaart van Jezus Christus in ongeveer 30 na Christus. De Katholieke Kerk beweert zelf de Kerk te zijn waar Jezus Christus voor stierf, de Kerk die door de apostelen werd gevestigd en opgebouwd. Is dat de werkelijke oorsprong van de Katholieke Kerk? Integendeel. Zelfs een vluchtige lezing van het Nieuwe Testament zal openbaren dat de Katholieke Kerk haar oorsprong niet heeft in de leer van Jezus of van Zijn apostelen. In het Nieuwe Testament wordt met geen woord gerept over het pausdom, de aanbidding / verering van Maria (of de onbevlekte ontvangenis van Maria, de altijddurende maagdelijkheid van Maria, de Maria-Tenhemelopneming, of Maria als “mede-verlosser” of als mede-bemiddelaar), het bidden tot heiligen in de hemel, apostolische opvolging, de voorschriften voor het functioneren van de kerk zoals de sacramenten, de kinderdoop, het opbiechten van zonde tegenover een priester IWC-Saint-Exupery/IWC-Saint-Exupery/vwreibxa. Мужчины, het vagevuur, aflaten of het gelijke gezag van kerkelijke tradities en de Schrift. Als de oorsprong van de Katholieke Kerk niet kan worden teruggevonden in de leer van Jezus en Zijn apostelen, zoals beschreven in het Nieuwe Testament, wat is dan de werkelijke oorsprong van de Katholieke Kerk?

In de eerste 280 jaar van de Christelijke geschiedenis werd het Christendom door het Romeinse Rijk in de ban gedaan en werden de Christenen op een vreselijke manier vervolgd. Dit veranderde na de “bekering” van de Romeinse keizer Constantijn. Constantijn “legaliseerde” het Christendom in het Edict van Milaan in 313 na Christus. Later, in 325 na Christus, riep Constantijn het Concilie van Nicea bijeen in een poging het Christendom te verenigen. Constantijn stelde zich het Christendom voor als een religie die het Romeinse Rijk zou kunnen verenigen. Het Rijk begon in die tijd namelijk uiteen te vallen. Hoewel dit toen misschien wel een positieve ontwikkeling voor de Christelijke Kerk leek, waren de gevolgen allesbehalve positief. Omdat Constantijn weigerde het Christelijke geloof volledig te omarmen, en vele van zijn heidense overtuigingen en gebruiken bleef aanhouden, werd de Christelijke Kerk die door Constantijn werd bevorderd een mengsel van het werkelijke Christendom en het Romeinse heidendom.

Constantijn dacht dat niet iedereen in het zo uitgestrekte Romeinse Rijk, met zijn grote diversiteit aan bevolkingsgroepen, zomaar bereid zou zijn om zijn religieuze overtuigingen te laten varen en het Christendom te omarmen. Dus stond Constantijn de “verchristelijking” toe van de heidense geloofsovertuigingen (en moedigde dit zelfs aan). Volledig heidense en on-Bijbelse overtuigingen werden nieuwe “Christelijke” identiteiten gegeven. Enkele duidelijke voorbeelden hiervan zijn de volgende:

(1) De Cultus van Isis, een religie rond de Egyptische moedergodin, werd in het Christendom opgenomen door Isis te vervangen door Maria. Veel titels die voor Isis werden gebruikt, zoals de “Koningin van de Hemel”, de “Moeder van God” en “theotokos” (God-drager) werden aan Maria toegekend. Maria werd een verheven rol in het Christelijke geloof toegekend, ver buiten het bereik van de Bijbelse beschrijving van Maria, om zo Isis-aanbidders tot een geloof aan te trekken dat zij anders niet zouden hebben aanvaard. Veel tempels van Isis werden feitelijk veranderd in tempels die aan Maria waren gewijd. De eerste aanwijzingen voor de Katholieke Mariologie zijn te vinden in de werken van Origenes, die in Alexandrië leefde, wat toevallig het brandpunt van de Isis-verering was.

(2) Het Mithraïsme was van de 1e tot de 5e eeuw na Christus een religie in het Romeinse Rijk. Het was enorm populair onder de Romeinen, vooral onder de Romeinse soldaten, en was mogelijk de godsdienst van verscheidene Romeinse keizers. Hoewel het Mithraïsme in het Romeinse Rijk nooit een “officiële” status werd toegekend, was het in de praktijk de officiële religie totdat Constantijn en zijn opvolgers het Mithraïsme door het Christendom vervingen. Een van de centrale kenmerken van het Mithraïsme was een offermaaltijd, waarbij het vlees van een stier werd gegeten en het bloed van die stier werd gedronken. Mithras, de god van het Mithraïsme, was in het vlees en het bloed van de stier “aanwezig” en wanneer dit werd ingenomen bracht dit redding aan de mensen die aan het maal hadden deelgenomen (theofagie, het eten van iemands god). Het Mithraïsme had ook zeven “sacramenten”, waardoor er zo veel overeenkomsten tussen het Mithraïsme en het Rooms-katholicisme bestaan dat we deze niet kunnen negeren. Het was gemakkelijk voor Constantijn en zijn opvolgers om de offermaaltijd van het Mithraïsme te vervangen met het idee van van het Heilig Avondmaal / de Christelijke Communie. Helaas hadden enkele vroege Christenen reeds een zeker mysticisme aan het Heilig Avondmaal verbonden en het Bijbelse concept van een eenvoudige en eerbiedwaardige herdenking van de dood en het bloedvergieten van Christus afgewezen. De Romanisering van het Heilig Avondmaal maakte de overgang compleet naar een offergave door de consumptie van Jezus Christus, die nu bekend staat als de Katholieke Mis / Eucharistie.

(3) De meeste Romeinse keizers (en burgers) waren monotheïsten. Een henotheïst is iemand die in het bestaan van vele goden gelooft, maar zich op één bepaalde god in het bijzonder concentreert of gelooft dat één bepaalde god oppermachtig over de andere goden heerst. De Romeinse god Jupiter was bijvoorbeeld oppermachtig over het Romeinse pantheon aan goden. Romeinse zeelieden waren vaak aanbidders van Neptunus, de god van de oceanen. Toen de Katholieke Kerk het Romeinse heidendom in zich opnam, werd het pantheon aan goden eenvoudig vervangen door de heiligen. Net zoals het Romeinse pantheon aan goden een god van de liefde had, en een god van de vrede, een god van de oorlog, een god van de kracht, een god van de wijsheid, enzovoorts, zo heeft ook de Katholieke Kerk steeds een heilige die “de leiding heeft” over elk van deze en nog vele andere categorieën. Net zoals veel Romeinse steden een god hadden die specifiek voor een bepaalde stad bestond, zo voorzag de Katholieke Kerk ook in “beschermheiligen” voor de steden.

(4) De suprematie van de Roomse bisschop (het pausdom) werd met de steun van de Romeinse keizers ingesteld. Omdat Rome het regeringscentrum van het Romeinse Rijk was en omdat de Romeinse keizers in Rome woonden, werd de stad Rome het brandpunt voor alle aspecten van het leven. Constantijn en zijn opvolgers steunden de bisschop van Rome als de oppermachtige heerser over de kerk. Natuurlijk werd de eenheid van het Romeinse rijk het best gediend als de regering en de staatsreligie zich op dezelfde locatie zouden bevinden. Hoewel de meeste andere bisschoppen (en Christenen) zich tegen het idee van een oppermachtige Roomse bisschop verzetten, verkreeg de Roomse bisschop uiteindelijk deze oppermacht dankzij de macht en de invloed van de Romeinse keizers. Toen het Romeinse rijk instortte, namen de pausen de titel over die voordien aan de Romeinse keizers had toebehoord - Pontificus Maximus.

We zouden nog vele andere voorbeelden kunnen geven. Maar deze vier zouden voldoende moeten zijn om de ware oorsprong van de Katholieke Kerk aan het licht te brengen. Uiteraard ontkent de Rooms-katholieke Kerk de heidense oorsprong van haar geloofsovertuigingen en gebruiken. De Katholieke Kerk vermomt haar heidense geloofsovertuigingen onder een laag gecompliceerde theologie. De Katholieke Kerk rechtvaardigt en ontkent haar heidense oorsprong onder het masker van de “kerkelijke traditie”. De Katholieke Kerk erkent dat een groot gedeelte van haar geloofsovertuigingen en gebruiken volledig vreemd zijn aan de Schrift en ziet zich daarom gedwongen om het gezag en de volledigheid van de Schrift te ontkennen.

De Katholieke Kerk vindt haar oorsprong in de tragische compromis tussen het Christendom en de heidense religies waarmee het Christendom omgeven was. In plaats van het Evangelie te verkondigen en de heidenen te bekeren, werden de heidense religies door de Katholieke Kerk “verchristend” en werd het Christendom “verheidend”. Door de verschillen te vervagen en de details uit te wissen wist de Katholieke Kerk zich inderdaad aantrekkelijk te maken voor het volk van het Romeinse Rijk. Een gevolg hiervan was dat de Katholieke Kerk eeuwenlang de oppermachtige religie in de “Romeinse wereld” was. Maar een ander gevolg was dat de meest dominante vorm van het Christendom ontrouw werd aan het ware Evangelie van Jezus Christus en aan de ware verkondiging van Gods Woord.

2 Timoteüs 4:3-4 verkondigt: “Want er komt een tijd dat men de gezonde leer niet meer zal verdragen, maar naar zijn eigen smaak leraren om zich heen zal verzamelen die de oren strelen. En ze zullen hun oren sluiten voor de waarheid, om te luisteren naar allerlei mythen.”


Terug naar Nederlandse home page



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Wat is de oorsprong van de Katholieke kerk?




mannen christelijke louboutin

christian louboutin mænd sneakers
chaussures de mariage louboutin
saor christian louboutin
chaussures louboutins

Gemeenten in Suriname

Translate This Page

Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid!

Hebreeen 13:8 

Het Christendom in de wereld

Het Christendom is de grootste en meest verbreide godsdienst ter wereld. De meeste Christenen zijn te vinden in Europa, de Verenigde Staten, Midden- en Zuid-Amerika (m.n. Brazilië) en Australië. Ook in Afrika hebben de missionarissen hun sporen achtergelaten. In Azië heeft het Christendom minder invloed gehad, met uitzondering van de Filippijnen en Zuid-Korea. Het geloof heeft in ieder land een eigen invulling gekregen. Meestal werd het vermengd met rituelen uit het lokale volksgeloof. Dit komt o.a. tot uiting in Brazilië. Zie Tabel van het aantal Christenen in de wereld.

In Suriname is ongeveer 51% van de bevolking Christelijk. De invloed van het Christendom is heel erg groot in Suriname. Haast alle Christelijke denominaties zijn in Suriname vertegenwoordigd. Gelukkig is er een grote mate van tolerantie tussen de verschillende religies. Er is een open religie markt waar mensen zonder beperking zijn godsdienst kan uitoefenen. Het Christen zal gebruik moeten van deze vrijheid om het evangelie te verkondigen. De Christenen moeten meer evangeliseren om het geloof uit te dragen en anderen winnen voor Christus.

 

Het Christendom in Suriname

Christelijke kerkgenootschappen, gesticht in de Suriname vanaf de zeventiende eeuw, nadat het een Nederlandse kolonie werd.

In 1667 veroverde Abraham Crijnssen het grondgebied van Suriname op de Engelsen. In 1668 volgde de definitieve Nederlandse vestiging op basis van bepalingen van de vrede van Breda. Voor het werk op de plantages werden slaven aangevoerd uit Afrika. In verband met de afschaffing van de slavernij in 1863 werden daarna arbeidskrachten geworven in China, Brits-Indië en later op Java. Het percentage christenen onder hindoestanen en javanen is klein: 80% van de hindoestanen is hindoe, 15% moslim en 5% christen. De meeste javanen zijn moslim, 7% is christen.

De Hervormde Kerk werd in Suriname gesticht in 1667/1668; de leden waren uitsluitend blanke kolonisten en vrijgekochte slaven. In 1701 werd de kerk gedeeltelijk en in 1886 volledig autonoom. Het aantal leden is anno 2000 ongeveer 12.000, voor het overgrote deel Surinamers.

De eerste zendelingen van de Evangelische Broedergemeente in Suriname (EBGS) kwamen in 1735 in Suriname aan. Achtereenvolgens werd gewerkt onder de Indianen, de plantageslaven en na de vredesverdragen met de overheid ook onder de weggelopen slaven. Langzamerhand ontstonden in het binnenland kleine gemeenten. Het zendingswerk in Paramaribo is pas begonnen in 1765. Met de uitbreiding van het werk ging men onderscheid maken tussen ‘kerkgemeenten’ (de zogenaamde Creolenkerk) onder leiding van het kerkbestuur, en ‘zendingsgemeenten’ (Bosland-, Javaanse-, Hindoestaanse- en Chinese zending) onder leiding van het zendingsbestuur. Er zijn slechts weinig Hindoestanen en weinig Javanen christen:
resp. 5% en 7%. In 1902 werd de eerste Surinamer, R.E.C.Doth, als predikant geordend, de eerste Surinaamse bisschop in 1963. Er is veel aandacht besteed aan onderwijs (veel eigen scholen en internaten) en medische zending (poliklinieken in het binnenland). Sinds 1963 vormt Suriname samen met de Nederlandse Antillen een zelfstandige Provincie van de Unitas Fratrum. De EBGS is lid van de Caribbean Conference of Churches (CCC). Sinds 1997 is er een andere kerkelijke organisatie ingevoerd. Het aantal leden is anno 2000 ongeveer 50.000.

In 1741 werd de Evangelisch-Lutherse Kerk in Suriname gesticht. De leden waren uitsluitend afkomstig uit Europa. Het ledenbestand is circa 5.000, vrijwel alleen Surinamers.

In 1785 kwam er toestemming van de koloniale overheid tot vestiging van de Rooms-Katholieke Kerk. Er was veel aandacht voor onderwijs en opvoeding met eigen scholen en internaten, alsook voor sociaal werk. De zorg voor het werk van kerk, school en diaconie berust bij paters, fraters en zusters. Pas in de twintigste eeuw kwam er een aantal Surinaamse priesters. De missie werkt onder alle bevolkingsgroepen. Sinds 1858 is er een eigen bisdom, nu lid van de Antilliaanse bisschoppenconferentie. In 1970 werd de eerste Surinamer bisschop gewijd. Het aantal leden beloopt anno 2000 ongeveer 80.000.

In Suriname zijn nog enkele kleinere kerken, zoals de Baptisten, Methodisten en Anglicanen. De Pinkstergemeenten trekken veel mensen in hun kerkdiensten. Het ledental is moeilijk te schatten daar de meesten ook lid blijven van de kerk waartoe ze altijd behoorden. De verhouding tussen de kerken is goed. Op 23 november 1942 werd het Comité Christelijke Kerken opgericht, te vergelijken met de Raad van Kerken in Nederland.

Anno 2012 zijn bijna alle Christelijke denominaties vertegenwoordigd in Suriname: RK, EBG, Lutherse Kerk, Hervormde Kerk, Baptisten, Wesleyaanse Gemeente, Leger des Heils, Volle Evangelie, Zevende-dags Adventisten, etc.

 

Christelijke Gemeente Websites in Suriname

De Flora Wesleyaanse Gemeente

Gemeente Logos International

Bribi Ministries 

Nieuwe Generatie Gemeente Godsbazuin

Gemeente Gods Suriname 

Tabernacle of Faith and Love 

Bron des Levens Ministries

Evangelische Broedergemeente in Suriname


Gemeente Kroon des Levens

Hervormde Kerk Suriname

Kerkgenootschap der Zevende-dags Adventisten
Trinitatis Lutherse Kerk

Baptistengemeente: Vije Evangelisatie Suriname

De Rooms-Katholieke Kerk Suriname

Leger des Heils Suriname

 

 Ondersteunende Organisaties

Surinaams Bijbelgenootschap

Weid Mijn Lammeren

KERKIPASI

 Wat zegt de Bijbel over eenheid?

Is werkelijke eenheid niet een van de eerste dingen waar een christen naar op zoek gaat? Je kan gemakkelijk denken dat het niet bestaat en het lijkt erop dat de meeste christenen zich daarbij hebben neergelegd, omdat het christendom verdeeld is in honderden, duizenden partijen en afsplitsingen. Men hoopt misschien dat er straks, in de hemel, een wonder gebeurt waaruit blijkt dat alles toch één is. Maar wat hier op aarde niet één is, kan toch niet in de hemel plotseling wel één zijn? (Mat. 18:18.)

Maar de Bijbel spreekt over eenheid:

Als gevangene in de Here, vermaan ik u dan te wandelen waardig der roeping, waarmede gij geroepen zijt, 2 met alle nederigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, en elkander in liefde te verdragen, 3 en u te beijveren de eenheid des Geestes te bewaren door de band des vredes: 4 één lichaam en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt in de ene hoop uwer roeping, 5 één Here, één geloof, één doop, 6 één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen. Efeze 4:1-5

En in hetzelfde hoofdstuk, vers 11-16:

En Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, 12 om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus, 13 totdat wij allen de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods bereikt hebben, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus. 14 Dan zijn wij niet meer onmondig, op en neder, heen en weder geslingerd onder invloed van allerlei wind van leer, door het valse spel der mensen, in hun sluwheid, die tot dwaling verleidt, 15 maar dan groeien wij, ons aan de waarheid houdende, in liefde in elk opzicht naar Hem toe, die het hoofd is, Christus. 16 En aan Hem ontleent het gehele lichaam als een welsluitend geheel en bijeengehouden door de dienst van al zijn geledingen naar de kracht, die elk lid op zijn wijze oefent, deze groei des lichaams, om zichzelf op te bouwen in de liefde.

De brief van Paulus aan de Efeziers is de brief over eenheid. In hoofdstuk 5 gebruikt hij een paar heel sterke uitdrukkingen:

Mannen, hebt uw vrouw lief, evenals Christus zijn gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar overgegeven heeft, 26 om haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het woord, 27 en zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zó dat zij heilig is en onbesmet. 28 Zo zijn [ook] de mannen verplicht hun vrouw lief te hebben als hun eigen lichaam. Wie zijn eigen vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief; 29 want niemand haat ooit zijn eigen vlees, maar hij voedt het en koestert het, zoals Christus de gemeente, 30 omdat wij leden zijn van zijn lichaam. 31 Daarom zal een man [zijn] vader en [zijn] moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn. 32 Dit geheimenis is groot, doch ik spreek met het oog op Christus en [op] de gemeente.